UTOPIA SON 1

UTOPÍA SON 3

2008-01-07T08:31:00.001-08:00

Xa está aberto o prazo de inscripción para participar na III mostra da canción de autor no Café Uf (c/Pracer 19 Vigo).

UTOPÍA SON 2

2006-12-18T05:21:00.000-08:00

Benvidos a Utopía Son - 2.

Xa está aberto o plazo de inscripción para participar na II mostra da canción de autor no Café Uf (c/Pracer 19 Vigo).

BASES DA II MOSTRA DA CANCIÓN DE AUTOR

1º. CONVÓCANSE OS SEGUINTES PREMIOS:

PRIMEIRO premio para a canción máis votada, con letra orixinal en galego e música orixinal: “SIRENO” máis 600 euros.

SEGUNDO premio para musicación dunha letra non orixinal con música orixinal: “SIRENO” máis 300euros.

TERCEIRO premio para cancións con letra e música orixinais en calquer idioma: “SIRENO” máis 200euros.

2º. Tanto a letra como a música do tema presentados ao primeiro e terceiro premios, deberán ser orixinais e non ter sido grabadas anteriormente nun suporte comercial. Valoraráse a calidade e o contido das letras. A música de quen opte ao segundo premio deberá ser orixinal e non ter sido grabada antes nun suporte comercial.

3º. Os temas que opten ao primeiro e segundo premio deberán ser cantados en galego.

4º. Os temas que opten ao terceiro premio poderán ser cantados en calquera idioma.

5º. En calquera caso todas as letras deberán estar presentadas por escrito en galego.

6º. Poderáse presentar un máximo de tres temas por concursante. Tamén poderase participar na mostra UTOPÍA SON fora de concurso, facéndoo observar na inscrición.

7º. A inscrición é gratuita e o prazo remata o día 31 de decembro do 2006

8º. Para cubrir a inscrición deberán facilitarse os seguintes datos: nome (ou nomes, no caso de que sexa un grupo), estilo de música, instrumentos empregados, teléfono de contacto, e-mail e enderezo (se se teñen). A inscrición poderá facerse cubrindo este datos en utopiaforo@nodo50.org ou no café Uf (r/ do Pracer nº 19 Vigo) adxuntando a letra (ou letras) da canción (ou cancións) coa que se concursa.

9º. O xurado da COMISIÓN UTOPÍA SON máis o xurado do CAFÉ UF, farán unha primeira selección de participantes, tanto dos que se presentan a concurso como dos que se presentan fora de concurso. Esta primeira selección será inapelabel.

10º. Cada concursante deberá facer un concerto dunha duración mínima de vinte minutos no que presente a canción ou cancións, con que participa, sendo o resto do concerto de temas orixinais ou non. Ao longo destes concertos, os tres xurados (a COMISIÓN UTOPÍA SON, o CAFÉ UF e o VOTO DO PÚBLICO) decidirán as seis cancións que pasan a final. A data de dito concerto será comunicada telefónicamente, a cada un dos seleccionados para a final, polos organizadores da MOSTRA UTOPÍA SON.

11º. Os seis seleccionados voltarán a actuar para elixir as tres cancións do premiadas. Comunicaráselle telefónicamente esta nova data de actuación.

12º. Os tres finalistas actuarán nun concerto final no que se entregarán os premios.

13º. Admitiránse cancións de todos os xéneros musicais (folk, rock, pop, jazz, blues, hip-hop, fusións...), e en calquera tipo de formación, incluída “a capela”. A amplificación de voces e instrumentos será a mínima imprescindibel.

14º. Establécese o seguinte sistema de votación nas finais: - 33% de votos serán emitidos pola COMISIÓN UTOPÍA SON, - 33% de votos serán emitidos polo CAFÉ UF, - 33% de votos emitidos polo PÚBLICO.

15º. Os premios están subvencionados na súa totalidade pola COMISIÓN UTOPÍA SON e o CAFÉ UF.

16º. A participación na II MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR, UTOPÍA SON suporá a aceptación destas bases tal e como están aquí escritas sen que caiba alegación, discusión ou reclamación nengunha. É obvio que calquera participante ten dereito a retirarse da mostra cando o vexa convinte. En tal caso pregaríase que fora comunicado ao teléfono 652 57 47 52

17º. Calquera aclaración, comunicación, información ou dúbida será feita ÚNICA E EXCLUSIVAMENTE NO TELÉFONO 652 57 47 52

PROPOSTA AO MARXE DAS BASES

Cada ano a mostra UTOPÍA SON está adicada a un autor, canción, estilo país etc.Este ano decidimos que a homenaxeada fora a canción “FIRST WE TAKE MANHATTAN” de Leonad Cohen.Pretendemos que cada participante no seu concerto faga unha versión do tema e que o público cante con el.A organización, no momento da inscripción, dará a cada participante un CD con varias versións do tema, así como a letra en Inglés e a súa adaptación ao galego. Sendo libre que cada un poida facer a súa versión no idioma que decida.Os participantes son libres de aceptar ou non este xogo. A non aceptación desta proposta non influirá en nada na súa participación no concurso da I MOSTRA DA CANCIÓN DE AUTOR UTOPÍA SON. No caso de que o participante decida non cantar a canción, a organización porá un cantante que o faga no seu lugar.

II MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR UTOPÍA SON

http://www.nodo50.org/utopiaforo/

SOBRE OS PRÉMIOS

2006-08-29T10:00:00.000-07:00

ANTES DE NADA GUSTARIANOS DEIXAR CLARO O SEGUINTE:

- Nos non cremos nos premios (a outra cara dos castigos)

- Non cremos na desigualdade entre os primeiros, segundos e terceiros.

- Para nos todos os participantes teñen a mesma importancia e queremos amosarlle a misma gratitude.

- Se esta mostra montouse desta forma foi sinxelamente porque non encontramos outro xeito millor de facela. Sabede que tratamos de atopar outra mais xusta e máis human. Esperamos atopala en algún momento.

- Esta mostra é un proxecto de todos, dos que hoxe están aquí e dos que estiveron. Para nos todos son gañadores, e sobre todo é a nosa música a que co esforzo de todos sae o fin gañando.

- Queremos tamén dicer que si ao longo destes tres meses de concertos escoitouse calquer palabra ofensiva para calquer persoa ou grupo foi en contra da nosa vontade e do pensamento do ben común que nos move.

A todos grazas

GALERIA DE FOTOS

2006-08-10T08:42:00.000-07:00

AS CANCIONS GAÑADORAS

2006-08-01T08:58:00.000-07:00

UTOPÍA SON
1ª MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR

“ATAQUE ESCAMPE” VENCEDORES DA PRIMEIRA MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR , UTOPIA SON.

Con unha grande asistencia de público celebraron-se este fin de semana o concerto dos finalistas e o concerto dos vencedores cos que se puña fin a esta PRIMEIRA MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR- UTOPIA SON, que ao longo destes tres últimos meses se veu desenvolvendo no café UF de Vigo organizada polo colectivo UTOPIA FORO.

Tanto polo alto nível artístico como pola resposta do publico, podemos considerar esta primeira experiencia como un rotundo éxito.

A canción “AFGANISTÁN CANTO” composta e interpretada polo grupo santiagués ATAQUE ESCAMPE foi escollida mellor canción deste primeiro UTOPIA SON.

En segundo lugar foi escollida “SON DE BIENVENIDA”, composta e defendida polo cubano Yhosvany Palma. Un cantante que reune toda a beleza e calidade desa imensa escola de canción popular que produce Cuba desde fai moitos anos.

O terceiro lugar foi para o tema titulado “ENTRE BEIXO E BEIXO” composición de Javier Pena interpretada por Toño que estivo acompañado ao piano por Javier Núñez e polo próprio Javier Pena á guitarra. Javier Pena engade á sua profisión de arquitecto, a de excelente pintor, músico de jazz, a de compositor de maravillosos temas musicais.

Sen dúvida o grupo de “rock de série B” , como eles se definen, ATAQUE ESCAMPE apresentaron a proposta mais inovadora da mostra. O tema co que gañaron o certamen une unha letra demolidora a unha orixinalísima interpretación con un son totalmente acústico. A eleizón de público e xurados foi unánime.

ATAQUE ESCAMPE, Samuel, Miguel, Roi e Alex, son desenfado, cabreo e mordacidade. Moi interesante é o camiño que están a tentar abrir na música galega de autor. Hai moitas formas de contar e cantar as cousas, e eles optan pola menos aburrida de todas. Ese cóctel a basee de intelixéncia, descaro, denuncia e humor ten un fermoso sabor. Na sua música hai esa mistura sen complexos da que seguro estará feita a música do futuro. Son unha fermosa esperanza para a música galega.

Coa entrega das tallas trofeu realizadas polo escultor Severiano Lago e os 600 euros ao os gañadores, UTOPIA FORO convoca a

II MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR- UTOPIA SON cuxo prazo de inscrición fica aberto no café UF o en

www.nodo50.org/utopiaforo.
http://www.utopiason.blogspot.com/

AS CANCIONS GAÑADORAS:

1ª “AFGANISTÁN CANTO” de Ataque Escampe

2ª “SON DE BIENVENIDA” de Yhosvany Palma

3ª “ENTRE BEIXO E BEIXO” de Xavier Pena

AFGANISTAN CANTO
Letra e música: Ataque Escampe

Sen que dicir, sen vida, sen sorte, sen temor pola morte, sen dor, amor, peito enchido de calor, subxectividade informe. Sen condenas, nen problemas, nen sequera un apotegma, sen entradas nen saídas e sen pertencer a Al Qaeda.

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

Con apraxia, ataraxia, zoofilia, coprofaxia, con sentido, sen sentido, sen contido nen razón. Sen vinganza, esperanza, confianza, sen lembranza (xénero que perdeu o seu propio ismo nun abismo de matanzas)

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

E sen que chorar, sen alma, sen algo nen nada, sen berrar nen máis nen menos e sen lacón con grelos. E sen nenas e sen nenos e sen kalashnikov.

(Afganistán canto, levanto, zona cero espanto. Manto de amantes, morres ti pero eu non, pero non te contentes, diamante contante e sonante: revitaliza o corpo e mente, un paso adiante, detente, mamón)

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

“SON DE BIENVENIDA”
Letra e música de Yhosvany Palma

Pequeño niño nacerás
Mas sensitivo que el clavel
Vendrás regándome la paz
Para mi alma de corcel

Serás la luz me abrigarás del viento
Mi libro, mi árbol, mi fruto mi sueño
Niño te canto para acercar tu tiempo
Niño te canto lo que te estoy queriendo

Revolucióname la vida, revolucióname...

Ya me tejí una canción
Sobre los ojos del mundo
Le di color a la flor
Que bienvenirá tu rumbo

Al precio de otra canción
A riesgo de la incoherencia
Hago este intento de son
Para alumbrar tu inocencia

Me crecerá tu jardín
Entre la espina y la oruga
Pero sabemos que así
La rosa nace más pura

Y si algún día este mundo
Incomprendiera tu voz
Que nos condenen juntos
O nos salvamos los dos

Revolucióname la vida
Revolucióname
Revolucióname la vida
Revoluciona

“ENTRE BEIXO E BEIXO”
Letra e música de Xavier Pena

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Feliz de todo

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Porque non podo

É que entre beixo e beixo que nos damos
Afunde unha pateira
É que entre beixo e beixo que nos damos
Reventa un coche bomba
É que entre beixo e beixo que nos damos
Matan nenos agora
É que entre beixo e beixo que nos damos
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Feliz de todo

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Porque non podo

É que entre beixo e beixo que nos damos
Se invaden os paises
É que entre beixo e beixo que nos damos
Se contamina a terra
É que entre beixo e beixo que nos damos
Matan nenos agora
É que entre beixo e beixo que nos damos
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora

PRESENTACIÓN FINAL

2006-08-01T08:22:00.000-07:00

Benvidos a Utopia Son a 1ª Mostra de Cancion de autor organizada polo café Uf, o coro Zeca Afonso das Voces Vulgares, e o foro Utopía.

Xa estamos na última etapa desta mostra. Pero aínda nos queda tempo de disfrutar dos tres finalistas, que hoxe tocan como representantes da calidade e o bo facer de todos os cantautores que foron pasando polo esceario durante estes tres meses.
Gustaríanos poder transmitirvos con palabras a enorme satisfacción de todos os que traballamos nesta Mostra. A moitos, hai un ano, a idea lles pareceu unha locura, pero aínda así decidimos corre-lo risco por unha boa idea. Hoxe Utopía Son é unha realidade, e para nos unha ilusión ver que o traballo (aínda que seguro se puido facer mellor) mereceu a pena. Non se pode apoiar a canción de autor, se os cantautores non nos apoian. E neste primeiro paso, atopamos que non camiñamos sós.
Eles coa súa participación, a altísima calidade de letras, música, voces, a súa calidade humana, en resumo, co seu apoio conseguiron que Utopía Son deixase de ser unha Utopía. Moitisimas gracias a todos e cada un deles.
E en especial, ós oito grupos que tocaron no concerto de onte, porque nos deron unha lección de compañerismo, disfrutando cos concertos do resto dos participantes, formando grupo, intercambiando teléfonos, construíndo ese punto de encontro que a mostra pretendía ser. Ademáis da seriedade, entrega e respeto polo proxecto.
Tamén moitas gracias tamén a Xulio polas súas grabacións, e a o escultor Severiano Lago por facer as tallas que logo veredes e doalas para axudar co proxecto.

FINAL DA 1ª MOSTRA DE CANCIÓN DE AUTOR

2006-08-01T07:37:00.000-07:00

VENRES 28 DE XULLO ÁS 23 h: Concerto dos finalistas:

Julián Rodríguez: Ven a representar o cantautor clásico:unha voz, unha guitarra, textos profundos e comprometidos, e a emotividade que dá cantar dende o corazón ao corazón de todos. É emocionante escoitalo e sentilo. Parece ser que levaba tempo sen cantar, agardamos que non se rinda e continúe regalándonos as súas cancións. A él grazas e a vos decirvos que o animedes a seguir.

Xavier Pena: Arquitecto, pintor, compositor, músico de jazz, e autor dos dous fermosos temas que presenta nesta mostra. O lirismo melancólico de un, e a desgarrada denuncia do outro compoñen dous exemplos de cómo facer asequible a todos a boa música: sobre unha aparente sinxeleza se agacha a complexidade da creación intelixente e auténtica. Para interpretar os seus temas colleu a parte do seu grupo de jazz: a portentonsa voz de Toño e o intenso piano de Xavier.

Ataque Escampe: eles son o xoven desenfado, cabreo e mordacidade. Parécenos moi interesante ese camiño que deberá abrir na música galega de autor. Hai xeitos de dicer as cousas, e de cantalas, eles optan pola menos aborrecida de todas. Ese cóctel a base de intelixencia, descaro, denuncia e humor pode chegar a ter un sabor maravilloso. Na súa música hai esa mistura sen complexos da que seguro estará feita a música no futuro. Cremos que son unha fermosa esperanza musical para esta Terra.

Diego Freire: Quizáis o misterio que se agacha detrás desta cidade, da que todos falan mal e da que ninguén quere separarse, sexa que ten unha ialma subxugante. E gran parte desa ialma é obreira. Obreiros que levantaron esta cidade, que loitaron e cantaron. Sempre cantaron, nas tabernas e nas fábricas, nas manifestacións e nas festas. De todos os barrios de Vigo, sen dúbida, o máis obreiro é Cabral, de ahí ven Diego Freire. Para nos representa a esa tradición popular, de canción directa, auténtica e autodidacta, que aparece contra todo, a pesares de todo, e contra todo pronóstico. Desexamos que a súa presencia hoxe eiquí convirtase nunha homenaxe a esa tradición da que tan orgullosos nos sentimos.

Xosé Constenla: Para nós el representa a canción de autor galega, non só por estar feita en Galiza, se non con conciencia de ser galega. Forza, autenticidade, compromiso co seu pobo e a súa xente, calidade nos textos e unha interpretación directa e efectiva que conecta inmediatamente co público. Esperamos que se convirta no noso Raimon ou no noso Mikel Laboa, ou simplemente no noso.

Samuel Leví: representa unha proposta que encadraríamos dentro dun pop de calidade. Letras coidadas e melodías inspiradas e ben interpretadas. A súa postura cosmopolita, a consciente opción polo castelán, a gran capacidade de traballo na música e a súa ambición como cantante, sitúano nas mellores condicións para que alcance o seu soño.

Días Descalzos: déixannos admirados coa calidade das suas voces e os seus arranxos musicais. Á fermosa voz do solista únense uns maravillosos coros, engadámoslle o son do chelo, o piano e as guitarras e teremos un fascinante resultado. Grupo de recente formación esperamos que continúen nese empeño de calidade, sensibilidade e beleza no que se embarcaron.

Yhosvanny Palma: Cremos que, xunto coa canción dos folksingers americanos, a canción cubana representa os dous hitos mais importantes da canción de autor do último século, sobre todo despois da aparición da Nova Trova Cubana. Cuba segue producindo unha pléiade de cantantes poetas, de trovadores, de fermosas cancións que seguen asombrándonos e emocinandonos. Yhosvany vén de Cuba e con el trae todo ese inmenso acervo musical, esa forma de cantar e dicer nas que se crecoñece a voz dos seus xenias compatriotas.

Despois de tres meses de concertos, os tres xurados de UTOPÍA-SON, seleccionaron ós oito finalistas que o venres 28 de Xullo, ás 22:30 h mostrarán nun concerto as cancións das que sairán as gañadoras. Por sorteo, a orde da actuación será a seguinte:

JULIÁN RODRÍGUEZ
JAVIER PENA
SAMUEL LEVÍ
ATAQUE ESCAMPE
XOSE CONSTENLA
DÍAS DESCALZOS
DIEGO FREIRE
YHOSVANNY PALMA

Cada un deles interpretará dous temas que serán votados por parte do público, que se lle unirá ao voto emitido polo café uf e polo Coro Zeca Afonso das Voces Vulgares.
O Sábado 29 de Xullo, ás 23:30 h, os tres gañadores realizarán un concerto e de seguido se lles entregarán os premios.

19º Concerto "Alberto Lopez"

2006-07-25T13:43:00.000-07:00

Domingo 22 de xullo ás 23´30 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Alberto Lopez

Cancións:

“Tan solo una voz”

18º Concerto "Javier Pena"

2006-07-11T12:24:00.000-07:00

Venres 21 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Javier Pena

Cancións:

ENTRE BEIXO E BEIXO
Letra e música de Javier Pena

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Feliz de todo

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Porque non podo

É que entre beixo e beixo que nos damos
Afunde unha pateira
É que entre beixo e beixo que nos damos
Reventa un coche bomba
É que entre beixo e beixo que nos damos
Matan nenos agora
É que entre beixo e beixo que nos damos
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Feliz de todo

Non me pidas cando estou contigo
Ser feliz
Porque non podo

É que entre beixo e beixo que nos damos
Se invaden os paises
É que entre beixo e beixo que nos damos
Se contamina a terra
É que entre beixo e beixo que nos damos
Matan nenos agora
É que entre beixo e beixo que nos damos
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora
Corre o sangue fora

17º Concerto "Xavier Rey"

2006-07-11T12:18:00.000-07:00

Xoves 20 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Xavier Rey

Cancións:

REFLEXIÓN NA FRONTEIRA
Letra e música: Xabier Rey

Asfalto, fume e choiva áceda
promesas pra vivir mellor
ou verde, azul, profundidade.
Horizonte na lonxanía.
Competición, apariencia,
Sonríe e se choran, xira a cabeza
ou familia, comunidade pero moitas bocas
que alimentar, e de novo a fronteira.

Miro hacia atrás, xa non haberá máis dor
que ata hoxe me abrigou
e fai tanto frío...

Olas que me leven á orilla ou á
profunda escuridade.

Salgo de novo a buscar bolboretas na tormenta.
Voa esperanza, o meu corazón de néctar te
poderá alimentar.
E qué será do que sembrei?
Quen me axudará a non perecer?

END OF OUR TIME (FIN DO NOSO TEMPO)
Letra e música: Xabier Rey

Se só pudiera volver atrás e vivir de novo
o último ano da miña vida...
Non quero que pasen os días, non quero
atascarme no pasado, só quero seguir adiante
ó teu lado...

Non me fagas decir que non queda nada,
que o tempo só pasou
porque non olvidarei o que me fixeches
aprender, o que non volverei a vivir
outra vez.
E quen me suxeitará a man,
quen durmirá nas nosas camas,
quen se tumbará na arca.
Non quero a nadie excepto a ti
nadie coma ti
porque nadie excepto ti me quere desa maneira

Agardo que nos atopemos de novo antes de que
o tempo poida decir que todo rematou.
O sol baixa e ti non estás ó meu carón.

16º Concerto "Diego Freire"

2006-07-11T12:08:00.000-07:00

Mercores 19 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Diego Freire

Cancións:

OSCURIDAD Y LUZ
PIDO PERDÓN
DONDE VA EL VENENO

15º Concerto "Julien Carballo Castro"

2006-07-11T12:00:00.000-07:00

Martes 18 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Julien Carballo Castro

Cancións:

¿QUEN PODE SER?
Letra e música: Julián Carballo Castro

Cada novo amanecer esperto
buscando unha razón,
¿Por qué sempre está o perfecto
na miña imaginación?
Acaso non sei
mirar ó meu arredor,
valorar as cousas que temos
e esquecerme de toda ilusión.

Sempre espero a laguen
que sexa a áncora
desta embarcación.
Navegando vou pola vida
e sen imaxinar
que ti
podes ser,
o acorde da miña melodía,
a tríada perfecta que encaixe
na miña nobre e humilde canción.

¿Quen pode ser?
¿Quen será
a miña outra metade?
Ti podes ser,
¿quen saberá?
Só eu vexo en ti
a verdade.

Se o meu destino es ti,
que espero eu,
darche o mellor.
O meu soño xa é unha canción
e ti serás
a única dona do meu
corazón.

ANGUSTIA DUN SINSONTE
Letra e música: Julián Carballo Castro

Un sinsonte baila nunca palma
está alegre, aínda que está moi triste.
No seu niño está caendo auga.
Baila, voa e ri
se o viches.

Por culpa dunha parva palabra
esmagouse a calma,
e brotou o limón
que amarrou a súa cara
e apagou a sua voz.

Baila, ri,
voa meu cantor.
Canta o meu sinsonte,
adoza a túa voz.
Son pan do teu trino,
luz da túa cor.

Na noite está intranquilo o niño,
de espiña é a cama,
dorme o meu cantor.
Vibra a corda doída
para alegrar o bohío
nace esta canción do río,
acéndese a miña voz.

Baila, ri,
voa o meu cantor.
Canta o meu sinsonte,
adoza a túa voz.
Son pan do teu trino,
luz da túa cor.

ALMA TORCIDA
Letra e música: Julián Carballo Castro

Desgastando as miñas solas
sobre un vello adoquín
e coa alma torcida polas sombras,
arrastro o meu corpo cara a un sitio alá na luz
que ilumine a miña alma
e desempoe o meu brazo.

Detido xa no tempo
escóndense as musas para pernoctar,
afogando o silencio,
borrando o limiar.

Primas ti
raiña da noite,
que co teu manto de escuezo
cobres a luz
que dá vida ao meu xardín.

Terpsícore,
acaricia os meus oídos,
sacude este corpo frío
que deixou de vibrar.
Terpsícore,
sálvame deste silencio.
Non me deixes na escuridade.
Non me deixes na escuridade.
Sementa na miña alma un xirasol.

14º Concerto "Andres Gonzalez Shuttleworth"

2006-07-10T07:24:00.000-07:00

Venres 14 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Andrés González Shuttleworth

Cancións:

CRAVADA NOS OLLOS
Letra e música: Andrés González Shuttleworth

Un home espertou despois dun longo soño:
o mar ante os seus ollos
en deserto tornou,
a serpe que levaba en lanza voltou.
O home sen dubidalo axeonllouse e a portou.

Leva maxia cravada nos ollos
leva maxia colgada no pescozo.

Un pobo asulagado saiu a terra outra vez,
o home coa súa lanza encheuno de prez.
Pasaron cen anos e o home morreu,
o pobo ardeu e coma un fénix renaceu.

Levan maxia cravada nos ollos,
levan maxia colgada no pescozo.

O pobo mirou ó mundo, o mundo mirou ó pobo
partiron a lanza e repartiron a plata.
O pobo tornou mundo, o mundo tornou pobo.
Alí onde partiron a lanza comezou a esperanza.

Levamos maxia cravada nos ollos,
levamos maxia colgada no pescozo.

TRAVESÍA DO CORAZÓN
Letra e música: Andrés González Shuttleworth

Lume, terra, auga, aire.
Lume, mente colectiva
aínda que torne cobarde
non me separo da vida.
Cun sorriso luminoso
as últimas luces do porto.
Unha vez que embarco
fago toda a marea convosco.

Travesía do corazón
florecín no mar
rebelde das tormentas
ventos da ilusión.

Atopei na madrugada
unha illa perdida
metida nunca gaiola
no fondo do mare.
Quero facela miña
pero quedan en diante
moitos meses de mare
unha longa travesía.

Travesía do corazón
florecín no mar
rebelde das tormentas
ventos da ilusión.
EU T’AMEI
Letra e música: Andrés González Shuttleworth

O ceo rachaba
e o val era douro.
Entón eu souben
que xa non era teu.
E aínda que camiñes soa
non me podes dicir
que eu te esquecín.

Que me leve o demo se non te amei.
Que me leve o demo ó inferno con él.

A túa vida é preciosa
a miña unha podida.
Fun levado da man
como unha nena perdida.
E no teu corazón
xa non hai perdón.
Pero non me podes dicir
que son un ladrón.

Que me leve o demo se non te amei.
Que me leve o demo ó inferno con él.

As estrelas dixeron
que non era eu.
Foi o amor o que me cegou.
E agora que estás
lonxe de min
non me podes decir
que eu non sentín.

Que me leve o demo se non te amei.
Que me leve o demo ó inferno con él.

13º Concerto "Fermín Domeque"

2006-07-10T07:19:00.000-07:00

Mércores 12 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Fermín Domeque

Cancións:

“GAIVOTA”
Letra e música: Fermín Domeque

Parta o mar.
Muitas gaivotas.
Míranse voar.
Buscando peiriños.
Que queren tragar.
Esperando o barco.
Esperando o barco.
Que volva zarpar.

Gaivota.
Que voa e voa.
Buscando o peixe.
No mar...
Gaivota.
Que sigue o rumbo.
Do barco.
Ao navegar...
Gaivota.
Que voa e voa.
Teu vo.
Vaiche cansar.
Dime si perdes.
O rumbo.
Os peixes.
Vanche tragar.

Agora chega.
O barco.
Ven de pescar.
Tras moitos peiriños.
Para o noso lar.
E cando descargue.
Veranse voar.
Moitas gaivotas.
Moitas gaivotas.
Voando no mar.

Gaivota.
Que voa e voa.
Buscando o peixe.
No mar...
Gaivota...
Que sigue o rumbo.
Do barco.
Ó navegar...
Gaivota.
Que voa e voa.
Teu vo.
Vaiche cansar.
Dime si perdes.
O rumbo.
Os peixes.
Vanche tragar.

“O MARIÑEIRO”
Letra e música: Fermín Domeque

Eu son, o Mariñeiro.
Eu son, o mariscador.
Eu son, da Ria de Vigo.
Para, todos o mellor.

Collo meu barquiño.
Voume navegar.
A ria de Vigo.
Que é, porto do mar. Bis

Un centolo, xa pesquei,
Un centolo, traio eiquí.
Unha nécora tamén.
E cigalas para ti. Bis.

Rema que rema, Mariñeiriño.
Rema que rema, que rema eisí.
Rema que rema, Mariñeiriño.
Estou chegando a Vigo.
Meu amor, o teño alí. Bis.

“EN VIGO NACEU MEU LAR”
Letra e música: Fermín Domeque

En Vigo, naceu en Vigo
En Vigo, naceu meu lar
En Vigo, naceu en Vigo
En Vigo, porto do mar
Porto de mar

Os mariñeiros
Saen de pesca
Rumbo das Cíes
Para ir a pescar

E cando veñen
Veñen contentos
Chegan a Vigo
Que é o meu lar

En Vigo, naceu en Vigo
En Vigo, naceu meu lar
En Vigo, naceu en Vigo
En Vigo, porto do mar
Porto de mar

O berbexiño
E nais a Guía
E o castriño
Que cousas son
Sempre metidas
No meu corpiño
Con gran cariño
E ilusión

12º Concerto "Yhosvany Palma"

2006-07-04T07:41:00.000-07:00

Venres 7 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Yhosvany Palma

http://www.portalatino.com/platino/servlet/UserRedirect?username=yhosvanypalma

Cancións:

A Favor
En la llovizna
Son de Bienvenida

11º Concerto "Servando Barreiro"

2006-07-04T07:35:00.000-07:00

Mercores 5 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Servando Barreiro

http://www.artabria.net/festival_2002/paginas/grupos/servando.htm

10º Concerto "Samuel Leví"

2006-06-21T08:11:00.000-07:00

Sábado 1 de xullo ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Samuel Leví

http://www.samuellevi.com/

Cancións:

Samuel AcUSA
Así nos va
Calles vacías

9º Concerto "Julián Rodriguez

2006-06-16T07:51:00.000-07:00

Venres 30 de xuño ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Julián Rodriguez

Cancións:

SERÁN CEIBES
Letra e música: Julián Rodríguez González

Somos tan homes que xa non imos ó circo,
somos tan serios que divertímonos matando.
Que será dos tolos cando morramos,
que será dos coxos cando morrámos.
Serán ceibes...

Somos tan sabios que nunca trabucamonos,
somos tan nobres que querémonos odiando.
Qué será dos babecos cando morramos,
que será dos cegos cando morramos.
Serán ceibes...

Somos tan bos que alguén nos chama viláns,
tan valentes que nada pode asustarmonos.
Que será dos presos cando morramos,
que será dos nenos cando morramos.
Serán ceibes...
RAIO DE LUZ
Letra e música: Julián Rodríguez González

Atrapei un raio de luz
cando menos o esperaba.
Andaba distraido e colouse
pola ventá.
Dixome que foi estrela fugaz
que os desexos pesábanllele
que está triste, enfermo
e non é nada.

Non te morras, leváme primeiro á fronteira.
Pídocho, raio de luz
que un día foches cometa.
Cega, eiquí a vida quedouse cega.
Dígocho, raio de luz
que fuches Deus e eres poeta.

Atrapei un pedazo de azul
cando menos o esperaba.
Viña perseguindo unha estrela
que se lle escapaba.
Díxome que antes foi acuarela
e que sen a súa luz xa non é nada
tan só escuridade
tódalas noites e mañás.

Quixera coñecer tódolos teus planetas.
Pídocho, raio de luz
que un día fuches cometa.
Quen queira ser astronauta
a vida enteira,
que consiga un raio de luz,
un deus ou un poeta.

O QUE TI QUEIRAS
Letra e música: Julián Rodríguez González

Non penso limparme dos pes as areas,
cando suba da praia ó teu salón,
fun a onda esmagada contra as pedras,
fun a folla que o vento sube ó sol.
Agora son, o que ti queiras.

Hoxe que me clasifiquen como queiran,
coma o home do campo ou da cidade,
fun a lapa que prendeu o teu bosque,
fun o neón encol do capó dun coche.
Agora son, o que ti queiras.

Tiven a vida dunha bolboreta,
a dun can, un lobo, un gabián,
fun a furada do sonriso mentireiro,
fun a pluma dun pavón.
Agora son, o que ti queiras.

Mancharei de sangue o pomo da porta,
cando o venres chegue de traballar,
fun na guerra un renxer de ósos,
fun o brión que medra dos mortos.
Agora son o que ti queiras.
O que ti queiras.

Audicións e filmes

2006-06-14T12:22:00.000-07:00

Filmacións de Cantautores:

LEONARD COHEN: Martes 20 de Xuño
PAOLO CONTE (I): Mércores 21 de Xuño
PAOLO CONTE (II): Xoves 22 de Xuño
PETER GABRIEL: Martes 27
STING: Mércores 28
MARIANNE FAITHFULL: Xoves 29

MANU CHAO: Martes 4 de xullo
CAMARÓN(I): Mércores 5
CAMARÓN(II): Xoves 6
SIVAN PERWER (kurdistan): Mércores 12
OM KALSOUM (Exipto): Xoves 13
YOUSSU N'DUR (Senegal): Martes 18
SAIF KEITA (Mali): Mércores 19
BJORK (Islandia): Xoves 20

Todos os pases son ás 20,30h. no Café Uf

Audiciós: 8 Horas con...

LEONARD COHEN: 20 de xuño

CANTAUTORES KURDOS/TURCOS: 27 de xuño

CANTAUTORES AFRICANOS: 4 xullo

CANTAUTORES LATINOS: 11 DE XULLO

Cine e Canción:

"LITTLE VOICE". Mark Heman, 1998(96'): 25 de xuño

"BAGDAG RAP". Arturo Cisneros, 2004(75)`: 2 de xullo

"PINK FLOD: THE WALL". Alan Parker, 1982(95') : 9 de xullo

"SEVILLA CITY": 11 de xullo

"LATCHO DROM". Tony Gatlif, 1992: 16 de xullo

"EN LA CUERDA FLOJA". James Mangold, 2005 (2h.16') : 23 de xullo

"ESTA VIVI, BIEN Y VIVE EN PARÍS". Dennis Heroux, 1975 (90'): 30 de xullo

Todos os pases son os domingos ás 20h.

8º Concerto "Días Descalzos"

2006-06-14T11:49:00.000-07:00

Sábado 17- 6 - 06 ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Días Descalzos

Cancións:

QUIXERA
Letra e música: Días descalzos

Quixera que foran outros,
ou a sombra dunha aciñeira,
que se encargara a chuvia
do naufragio dos meus días.

Quixera que os azuis
que lle roubos ós espellos
se acumulen no tempo
e destinxan os meus sonos.

Pero o certo é que é a dúbida,
a vixilia e a tormenta,
os ocos e os costumes,
as miras e as portas.

Quixera a nulidade
das rúas e desertos,
de chemineas e fumes,
de pasteis e cemento.

Quixera unha ferida soa
que fure o tronco enteiro;
que non me vaia secando
con cen fendas que non agardo.

Pero o certo é o medio
entre a terra e o ceo,
entre a noite e o día,
entre o meu teito e o chan.

QUE FACER
Letra e música: Días descalzos

Que facer
se nuns anos voltamos a atoparnos?
Que facer
se nese tempo os dous cambiamos?

Cantas fotos e mentiras
que alegran os nosos días
e facíannos pasar as horas fuxindo
da monotonía

E quen
non se preocupa do irrecuperable?
Quen
non añora o que tivo e perdeu sen máis?

Correndo polas rúas,
buscando nos recunchos,
e vai pasando o tempo
e queda atrás.

E agora que tomei asento,
recuperado o alento,
agora que non busco
atopo con facilidade.
Agora que parou o tempo,
Qque lembro por momentos,
vago e camiño no futuro
sen mirar atrás.

E que facer
cando te mire e lembre o que tive
e valore o que obtiven
e non saiba reaccionar?

E a miña dúbida e a miña ledicia
confundan os meus pensamentos
e volva a perdelo todo
como aquela vez.

VECIÑO DE SOIDADE
Letra e música: Días descalzos

De postre as natillas con indiferencia,
de noite as pastillas de aguantar a súa ausencia
e lisquei as dez
sen deixar nen unha pegada da miña pel.

Segundo andar fronte á súa casa vivo
mais ela non sospeita do que son testemuña:
de cada un dos seus xestos de preocupación.
Deixou a súa ironía, estrea dor.

Como as ganas de poder berrar
quéimanme os ollos de vela chorar
mais a rúa entre os dous
mais a rúa entre os dous.
Son veciño de soidade.

Onte á noite na fiestra cambiou o seu sillón,
luces acendidas no seu cuarto,
fume nas miñas cortinas desfacéndose.
Non podo oir o seu berro lembrándome.

Como as ganas de poder berrar
quéimanme os ollos de vela chorar
mais a rúa entre os dous
mais a rúa entre os dous.
Son veciño de soidade.

Enfronte hoxe xa me ve como a vexo eu,
os ollos confúndense co corazón.
Mais a rúa entre os dous
mais a rúa entre os dous.
Son veciño da soidade.

Como as ganas de poder berrar
queimanme os ollos de tanto chorar.
Mais a rúa entre os dous
Mais a rúa entre os dous
da man de soidade.

NOVOS PARTICIPANTES E MODIFICACIÓNS

2006-06-06T08:00:00.000-07:00

ÚLTIMOS PARTICIPANTES EN ANOTAR-SE
E NOVAS ACTUACIÓNS:

Samuel Leví, Sabado 1 de Xullo ás 23h.
Yhosvanny Palma, Venres 7 de Xullo ás 23h.
Pillo Astuto, Sabado 8 de Xullo ás 23h. (CANCELADO)
Fermín Domeque, Mercores 12 de Xullo ás 23h.

MODIFICACIÓNS:

Cantautor-Mix DJ. Cato, Xoves 15 de Xuño ás 23h.

Servando Barreiro Fernández, Mércores 5 de Xullo ás 23h.

Julien Carballo Castro, Martes 18 de Xullo ás 23h.

Exposición e audición :

VINILOS E CDs de canción de autor até o 30 de agosto.

ACTUACIÓNS FORA DE CONCURSO:

JAZZUF=MCX² : Xavier Pena: Guitarra
Xavier Núñez: Piano
Silvia Costas: Voz
Mikel Feijóo: Baixo

3 de xuño, 22 de xullo e 5 de agosto ás 23,30h.

SAXMACHINE:

Sabado 10 de xuño ás 23,30h.

DJ.CATO

.Xoves 15 de xuño ás 23h.

SAMUEL LEVÍ:
Diego y Samuel

22 e 29 de xuño ás 20 e 23,30h.

6 e 13 de xullo ás 20 e 23,30h.

4 de agosto ás 23,30h.- 5 de agosto ás 20,00h.- 11 e 12 de agosto ás 23 e 20h.- 18 e 19 de agosto ás 20h. e 23,30h.- 26 de agosto ás 20,00h.

JAZZ-TÉTE:

Yago Vázquez ; teclado
Jaime Garrido ; baixo
Ramiro Blanco ; batería
Felipe Villar ; guitarra

24 de xuño ás 23,30h.- 15 de xullo ás 23,30h.- 19 de agosto ás 23,30h.

7º Concerto "Enrique Montalvo"

2006-06-05T08:34:00.000-07:00

Venres 9 - 6 - 06 ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

ENRIQUE MONTALVO

Cancións :

VIVO E MORRO
Letra e música: Enrique Montalvo
Vivo nunha cadea de aire
entre barrotes de choiva
a alma faise silencio
a cada segundo que pasa.
Crendo que son vento
Crendo que son. Silencios tristes, silencios rotos.
Crendo que son vento, crendo que son.

Soño que rozo os teus bicos
coa beira dos teus beizos
náceseme a pena
entre o medio das pernas.

Vivo e morro porque vivo e morro pa que,
porque sen ti non sei viver. Silencios rotos. Silencios tristes.

Contan que cando un silencio faise canción
fuxe a miña pena do meu corazón
crendo que son vento, crendo que son.
Silencios rotos. Silencios tristes.

ALXECIRAS OU MADRID
Letra e música: Enrique Montalvo

Na beiramar deste mundo
a piques estou de naufragar
xa non somos os de antes
hoxe tocounos marchar
xa non sei de onde veño
onde coño vou ir
pechádenos todas as portas
na beiramar deste mundo
porto de Alxeciras, porto de Madrid
ves e vas de porto en porto
non te comes nen un mendrugo
tómante por un pardillo.
Buracos no peto
porto de Alxeciras, porto de Madrid
Ilegal, ilegal, ilegal, ilegal.
Tolo mundo, mundo tolo
sociedades por todas partes
pero axuda por ningures
a cultura leva diñeiro
a pobreza sen liberdade
Ilegal, ilegal
Tolo mundo
Mundo tolo.

6º "Concerto "David Alvarez"

2006-06-05T08:14:00.000-07:00

xoves (modificado) dia 16-6- 06 ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

DAVID ALVAREZ

Cancións :

25
Letra e música: David Álvarez Canoa

Que soen as campás e o vento adornen
co noso idioma e as ganas de decir máis.
Que as nais descansen e que os nenos xoguen
nas alamedas con ganas de sorrir máis.
Porque mañá é 25 e teño algo para ti,
un recordo e certas ganas de seguir

Que maña veñan todas, veñan todos.
Viño novo con ganas de decir máis.
Coa fronte alta e con limpos ollos
e renovados folgos nas ganas de combatir máis.
Porque mañá é 25 e teño algo para ti
un recordo e todas as ganas de seguir

Que mañá brille o sol
cal se só brillase un día.
E que saia polas portas o son
da noble melodía,
do raio transparente,
do arume arpado
da costa verdecerte
do prácido luar
que esperte do seu sono
o teu fogar.

Que soen as campás e o vento adornen
co noso idioma e as ganas de decir máis.
Que os pais descansen e que as nenas xoguen
nas alamedas con ganas de sorrir máis.
Porque mañá é 25 e teño algo para ti
un recordo e todas as ganas de seguir.

CAPERUCITA FACHA
Letra e música: David Álvarez Canoa

Son unha rapaza moi formal,
as miñas amizades nunca falan mal.
Axudo á miña nai nas tarefas da cociña
e son o delirio das súas amigas.

A profesora me deixou
encargada de quitarlle o pó
ó crucifikxo e á bandeira nacional
e ó excelentísimo caudi-i-llo.

Ademáis son famosa dende o día aquel
no que a miña nai me chamou porque
quería que levase á casa de miña aboa,
ai, o ABC e unha tortilla española.

“Ai, miña filla, ten coidado
que se te despistas hai
un lobo comunista e separatista
que come nenos e nenas e te pode levar.”

Dende entón son protagonista
dun conto infantil
de xeito que me cha-a-man,
os correligionarios de partido e demais amigos,
Caperucita Fa-a-cha.

Pois ben, aquel día interneime no bosque
segura de min mesma e sin temor ó lobo,
mais, ó pasar a fonte da victoria
saiu de entre os matos.. aquela cousa.

I eu, sentíndome presa
oínlle preguntar: ¿A onde vas?,
vulgar representante da clase burguesa”.
E contesteille sen parar de temblar.

Para máis coña, o maldito lobo aquel
tiña un horrible acento francés,
Pero en verdade, non deixaba de ser guapo
e, todo hai que dicilo, tiña un enorme rabo.

Moi cortésmente me indicou
á esquerda do camiño un atallo.
E por alí marchei, lamentándome
de que, por desgracia, fose tan cortés.

Dende entón son protagonista
dun conto infantil
de xeito que me cha-a-man,
os correligionarios de partido e demais amigos,
Caperucita Fa-a-cha.

Chegada xa á casa da miña aboa,
pensando aínda no lobo petei na porta.
E, que sorpresa ó atoparme ó lobo guapo
que, deitado na cama, me estaba esperando.

E non sei no que pensaba
o redactor deste conto cando
escribiu esta parte da miña historia
pois pasou moito máis do que contan, abofé.

É pra rematar tan só decir
que, inoportuno apareceu por alí
un cazador de acento galego evidente,
creo que de Vilalba máis exactamente.

Despois de botar fóra aquel “chalao”
comemos a tortilla que
fixera miña nai e pra nos quentar,
fixemos unha fogueira co ABC.

Dende entón
vivo co meu lobo na súa gorida no interior do bosque.
A nosa vida é do máis harmoniosa.
E agora él me chama
Caperucita Roxa

COMPOSTELA 87
Letra e música: David Álvarez Canoa

Compostela oitenta e sete
primeiros de maio, a xente na rúa pasea
e o tempo pousa lenemente
o día na pedra, os raios na herba de pálido verde.

Café nas terrazas a prezo de ouro,
partidiña de mus: xuventude, divino tesouro.

Ca-ca-café nas terrazas a prezo de ouro,
partidiña de mus: xuventude, divino tesouro.

A tarde cae de vagariño,
a vida pasa reflectida nunhas gafas de sol,
unha nube atrevida, unha pomba perdida
unha clase aburrida á que nunca vou.

Ás oito de viños cos amigos, chapuzón de Ribeiro:
o mundo enteiro xira ó meu arredor

Ás oito de viños cos amigos, chapuzón de Ribeiro:
O mundo enteiro xira ó meu arredor

E na noite compostelana
un café galego con moita caña,
o Zequiña cantando, un amor de dous anos,
a Chusiña ó meu lado
e o peregrino que garda os mortos de Quintana.

Campo minado, tabaco de contrabando,
a descargar esta noite, quince mil pesetas,
que empanada.

Campo minado, tabaco de contrabando,
a descargar esta noite, quince mil pesetas,
que empanada.

Compostela oitenta e sete
primeiros de maio, a xente na rúa pasea
e o tempo pousa lenemente
o día na pedra, os raios na herba de pálido verde.

Café nas terrazas a prezo de ouro,
partidiña de mus: xuventude, divino tesouro.

Ca-ca-café nas terrazas a prezo de ouro,
partidiña de mus: xuventude, divino tesouro.

Caaaafé nas terrazas a prezo de ouro,
partidiña de mus: xuventude, divino tesouro.

5º Concerto "Ataque Escampe"

2006-05-31T05:15:00.000-07:00

Venres dia 2-6- 06 ás 23 h. no Café UF R/Pracer 19 Vigo

Ataque Escampe

Cancións:

AFGANISTAN CANTO
Letra e música: Ataque Escampe

Sen que dicir, sen vida, sen sorte, sen temor pola morte, sen dor, amor, peito enchido de calor, subxectividade informe. Sen condenas, nen problemas, nen sequera un apotegma, sen entradas nen saídas e sen pertencer a Al Qaeda.

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

Con apraxia, ataraxia, zoofilia, coprofaxia, con sentido, sen sentido, sen contido nen razón. Sen vinganza, esperanza, confianza, sen lembranza (xénero que perdeu o seu propio ismo nun abismo de matanzas)

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

E sen que chorar, sen alma, sen algo nen nada, sen berrar nen máis nen menos e sen lacón con grelos. E sen nenas e sen nenos e sen kalashnikov.

(Afganistán canto, levanto, zona cero espanto. Manto de amantes, morres ti pero eu non, pero non te contentes, diamante contante e sonante: revitaliza o corpo e mente, un paso adiante, detente, mamón)

Sen pretender trascendencia, sen dirixir a palabra con vehemencia, sen dirixirme a min mesmo, sen ningunha intención. Terei que demandar á miña musa por non ser un avión.

ARREDOR DA CUESTIÓN NACIONAL
Letra e música: Ataque Escampe

Teño o teu móbil e un colocón: se o azul dos teus ollos chegase como os labios ó ron.
Sen ningunha aspiración. Noites varadas sen rastro do mar, bebino todiño coa sede de
atreverme a chamar. E non puiden espertar.

Se eu che canto a ti como sabes que sei cantar: é posibel viver sen un ril e sen as dúas mans.
Se eu che canto a ti arredor da cuestión nacional. Porque son, e á vez non, de aquí (qué será, será?)

Teño o teu móbil e un subidón, que brancos os días se houbese unha estrela para os dous:
leva razón a paixón. Deitado no prado, amando coas mans, fumei toda a herbiña
que había para poder acougar. Non deixei campo nen mar.

Se eu che canto a ti como sabes que sei cantar: é posibel viver sen un ril e sen as dúas mans.
Se eu che canto a ti arredor da cuestión nacional. Porque son, e á vez non, de aquí (qué será, será?)

OURIZO
Letra e música: Ataque Escampe

O día brillaba como a pel dun ourizo. Pincha na pele como unha barba.

E o blues dos escravos, a lágrima do home caído, incompleto, acabado, que sempre se renova en cadáver. Ourizo.

O furto das mañás que non copulamos. A pólvora nas táboas dos cadaleitos, deses que te bican con ardor de pedra nun punto do camiño no que xa non hai retorno.

E as Apocalipsis alaranxadas dadás da-da-da-da (así ladraban as cinzas da Pantera Rosa). De México a California, un chute de herba luísa. E é problemático estar aquí. E penso que é o paradiso.

O día brillaba como a pel dun ourizo.

4º Concerto "Xosé Constenla Vega"

2006-05-22T07:47:00.000-07:00

Venres dia 26-5-06 ás 23 h.

XOSÉ CONSTENLA VEGA

Cancións:

SON MALOS TEMPOS
Letra e música: X. Constenla

Son malos tempos para a poesía
tempos de crise para a melancolía
mellor renunciar fronte os teus inimigos
non ler o diario para non ter sentido
de tanta miseria, de tanta maldade
de homes que non entenden de piedade.

Prentendo non ser máis o inquilino
da escuridade de bares impíos
pretendo esta noite, non lembrarme de ti
para non compoñer absurdas cancións
que probabelmente nunca escoitarás
mandándome á doce prisión do teu olvido.

Déixame sobrevivir sen o teu agasallo
déixame só unha vez renunciar ó meu laio
quero sentirme moi dentro de ti
ser o anxo que agocha a túa virtude
amosar un aceno saberme pequeño
se na noite pecha te noto tan baleira.

Trocaría cada corda desta guitarra
por ser parte do que ti máis anelas
poder convivir coa túa figura
que se contonea entre brazos extraños
que non senten nada e que nada valoran
somente pola condición de ser brazos de home.

AMÉRICA LATINA (TEPITO-TE-HENÚA; EMBIGO DO MUNDO)
Letra e música: X. Constenla

Hai unha alma latente nunha selva andina
e miles de nais berrando nunha praza de ausentes,
poetas, cantores, mártires, heroes.
unha illa caribeña coitando pola súa resistencia.

O continente máis usurpado salvagardado por un tal “Marcos”
miles de pobos unidos baixo o mesmo sentir,
pegüenches, pisagüevos, mapuches, chiapanecos
e unha fenda aberta no altiplano da súa existencia.

Nunca máis impunidade para quen non tivo piedade
que non morran desafogados os xenocidas sen ser xulgados
que saian os cadáveres do fondo do mar,
desenterrádeos da vosa terra como proba para vos liberar.

O pobo é o que máis ordena ou iso é o que di a canción
cando unha loita é colectiva non hai justificación
para que poucos lle digan a “moitos” que Fondos e Bancos xogan a Deus,
mentres os “moitos” seguen perdendo e os poucos atopan en Deus o seu Edén.

Tepito-te-henúa un soño desgarrador
cruzando Papaloapán a forza do corazón
para combater a fame non é necesario hipotecarse
malditos aqueles!!! que se benefician da inxenuidade da xente.

Nunca máis impunidade para quen non tivo piedade
que non morran desafogados os xenocidas sen ser xulgados
que saian os cadáveres do fondo do mar,
desenterrádeos da vosa terra como proba para vos liberar.

AÍNDA ESTAMOS A TEMPO
Letra e música: X. Constenla

Aínda estamos a tempo, érguete,
saiamos á rúa pronto
a tapar con claveis os fusís
que os convertan en xoguetes rotos.

Aínda estamos a tempo, imos xa,
lánzate comigo
a rescatar a memoria
das crueis garras do olvido.

Temos tempo, todavía,
de forzar unha amnistía
de pactar as diferentas
de firmar un tratado anteguerra.

Temos tempo, meu amor,
de anular o Talión
de derrubar mausoleos
poboados de terribeis espectros.

Aínda estamos a tempo, convéncete,
que non todo está perdido
que nas chairas de Palestina
medran libres os olivos.

Aínda fican uns minutos, sincérate,
que agora é o momento
de saldar contas pendentes
cos culpabeis do nos tormento.

3º concerto "Peeter John Baldwin del Castillo"

2006-05-18T07:30:00.000-07:00

Venres dia 19-5-06 ás 23 h.

PEETER JOHN BALDWIN DEL CASTILLO

Cancións :

QUEN ME PODE DECIR
Letra e música: Peeter Jhon Baldwuin del Castillo

Quen me pode decir que é a vida,
caudaloso río da experiencia.
Quen me pode decir que é a morte,
ou o sentimento de total ausencia.

Quen me pode decir que é o tempo,
en palabras breves luminosas.
Quen me pode decir todas as cousas.
Quen me pode instruir co seu silencio.

Como podo saber canto me agrada,
ou desagrada o signo da miña nada,
sen o teu misterio, o seu rito, ou a sua norma.

Como podo saber a ciencia certa,
se o principio que ordea a miña existencia
e verosímil, é sono ou é brincadeira.

Quen me pode con armonía,
que esclarece por sempre os meus afectos.
Quen me pode decir a xeometria
que me axude a atopar o meu segredo centro.

2º Concerto "Mitxiño de Crabi"

2006-05-17T08:23:00.000-07:00

Venres dia 12-5-06 ás 23 h.

Mitxinho de Crabi

Cancións:

HABITACIÓN 202
Letra e música: Mitxinho de crabi

Na habitación 202 ti poderás ver
pallasos desfilando xunto a bailarinas de cabaré
trapecistas que se xogan o todo polo todo, entre o chan e o sillón
un barman que se bebeu a metade do que che deu.

Temos unha vella jukebox, onde sempre soa a mesma canción
e os luns unha vella banda, de rock & roll
Non me queda nada que darche fora desta habitación
pero se quedas comigo esta noite, cantaremos esa canción…

O requisito é vir, desvestido para a ocasión
que non teña que facer falla, botar a voar a imaginación
as estrelas serán, fonte de iluminación.

Non me queda nada que darche fóra desta habitación
pero se te quedas comigo esta noite, cantaremos…

CANDO AS LUCES
Letra e música: Mitxinho de crabi

Cando as luces se apagan,
a música terminou,
volves só para casa,
naufraxio no jergón.

Ao subir a Gran Vía
pensas na noite de hoxe,
toda a ledicia perdida
soño empapado en alcohol…

Buscando cada noite, un corpo de muller,
do que só pretendes, que sacie a túa sede.
Buscando cada noite, un corpo de muller,
e ao final acabas sempre, sen ganas de romper…

As persianas péchanse,
e o sono aínda non te atopou,
blandeas as túas sabas baleiras
pensas en technicolor.

Buscando cada noite, un corpo de muller,
do que só pretendes, que sacie a túa sede.
Buscando cada noite, un corpo de muller,
e ao final acabas sempre, sen ganas de romper…

1º Concerto "O Profeta de Alfaomega"

2006-05-16T10:48:00.000-07:00

Venres dia 5-5-06 ás 23 h.

"O PROFETA de ALFAOMEGA"

CANCIÓNS :

MIÑA PARRULIÑA
Letra e música: O Profeta de Alfaomega

Ouvese ruxir o mar,
as rans cantan en terra.
Mariñeros: “amarrar ben os barquitos
que o temporal vai cerca”

As gaivotas voan alto
e o ceu ponse escuro.
Ten precaución mariñeiro
que é mal tempo seguro.

Non ma despertedes paxariños á meniña,
non despertedes á miña parruliña.
Non ma despertedes paxariños a raiña,
non despertedes á miña ruliña.

Imos para a antita torre de pedra,
Campanario de mouros,
Do seu alto ollar a Ría é o tesouro.
Vexo a Toxa, o Grove, a “Illa” enteira,
San Vicente e Salvora;
Illa de antigas lendas
Onde tantos se afogaron
Nas augas que a rodean

Non ma despertedes paxariños á meniña,
non despertedes á miña parruliña.
Non ma despertedes paxariños a raiña,
non despertedes á miña ruliña.

Amigos: cando o cemiterio eu vaia
pídovos de corazón,
traédeme unha oración.

MADEIRA QUEIMADA
Letra e música: O Profeta de Alfaomega

Madeira queimada. madeira que quede no monte.
Madeira queimada: madeira que fique no bosque.
Madeira queimada: madeira que quede no monte.

¡Xa basta de hipocresía e cobardía, as árbores son a nosa vida;
celulosicas assasinas, madereiras terroristas!

Ei, bicho, bule, voa, lisca,
que non te colla o lume dos capitalistas.
Ei, bicho, bule, voa, lisca,
que non te colla o petroleo dos capitalistas.

O “Prestige” non foi un accidente;
foi un premeditado e deliberado
atentado terrorista dos capitalistas
e políticos fascistas...

MIÑA AMIGA, MEU ANXO DA GARDA
Letra e música: O Profeta de Alfaomega

As ondas do mar están tristes
e veñen paseniñas a praia a bater.
Meu corazón chora e xime
por non te ver.

Non podo vivir sen ti
e xa non torno a ser quen era,
numa noite de luar
un abrazo non se nega.

¡Ai, eu coitado!¡Ai, eu coitado como vivo!
¡Ai, eu coitado!¡Ai, eu coitado que non vivo!

Teus ollos son cunchas escuras
dun rosario de amarguras, Avemarías,
que eu lembro e rezo á noitiña
todos os días.

Chove miudiño, esta chuva ¿onde ven?
Ven dos meus ollos e do corazón tamén,
quen me dera ser escravo teu por un día
ter amor,
darche a miña vida.

Ai, eu coitado como vivo nun gran “fado”
por miña amiga que hei eu alonxado.
Moito me tarde en perdoar
miña amiga, meu anxo da garda.

Ai, eu coitado como vivo en gran desexo
por miña amiga que tarde e non vexo,
moito me tarde en perdoar
miña amiga, meu anxo da garda.

Un bico, un beixo o meu anxo da garda
moreniña cos teus ollos da cor da castaña.
Un bico, un beixo o meu anxo da garda,
que cheira a praia coa marea baixa.
Un bico, un beixo...
Ai, ai, ai, ai, la, le, lo...

AGORA APERTA, AMOR
Letra e música: O Profeta de Alfaomega

Teño de todo trincado
por mal dos meus pecados.
Teño de todo mercado,
por mor do meu diaño.
Teño de todo fumado, bebido e xantado... ¡legalización!

É tempo de colleita da “maría”,
“macoña” ou boa herba... ¡legalización!

Agora aperta amor,
aperta a miña centura,
a amizade que che teño non ten fin
na sepultura.
Non ten fin no sepultura a amizade que che teño,
da terra ti é a cousa mais bela,
a máis fermosa de todas as criatura.

A amizade que che teño non ten fin
na sepultura,
nunca máis me deixes só, ¡prégocho!
Perdoa a miña traizón
e agora aperta amor.

PROGRAMA

2006-05-08T08:15:00.000-07:00

UTOPÍA-FORO CONVOCA O PRIMEIRO PREMIO DE CANCIÓN DE AUTOR “UTOPÍA SON”

Pretendemos con este premio, dentro das nosas cativas posibilidades, apoiar e provocar a aparición de cancións e intérpretes que se aparten dos trillados e manidos camiños nos que se move iso que se debería chamar canción popular e que en realidade habería que chamar subproductos musicais comerciais.
Con esta intención UTOPÍA-FORO convoca un premio de 600 € Á mellor canción inédita en calquera estilo musical.
Desexamos que o esforzo que supón para nós organizar e conceder este premio teña unha contestación de creatividade que axude, no que poida, a devolverlle á música popular a riqueza, variedade e calidade que noutro tempo tivo, e que hoxe está abafada polos intereses de rentabilidade comercial que as multinacionais do disco conqueriron impor.

PROGRAMACIÓN :
Concetos dos participantes en concurso:

Venres 5 de Maio: O Profeta de Alfaomega
Venres 12 de Maio: Mitxinho
Venres 19 de Maio: Peter John Baldwin del Castillo
Venres 26 de Maio: Xosé Constela Vega
Venres 2 de Xuño: Ataque Escampe
Venres 9 de Xuño: Enrique Montalvo
Venres 16 de Xuño: David Álvarez Canoa
Sabado 17 de Xuño: Días Descalzos
Venres 23 de Xuño: Servando Barreiro Fernández
Venres 30 de Xuño: Julián Rodríguez González
Venres 14 de Xullo: Andrés González Shuttleworth
Martes 18 de Xullo: Julián Carballo Castro
Mércores 19 de Xullo: Diego Freire
Xoves 20 de Xullo: Xavier Rey
Venres 21 de Xullo: Javier Pena
*Todos os concertos son ás 23:30 h no “café uf” r/pracer 19 vigo

Sábado 22 de Xullo ás 20:30 : Conferencia - audición a cargo de Pedro Román "A canción de cantautor"
Xoves 27 e venres 28 de Xullo ás 23:30 h: Concerto dos finalistas
Sábado 29 de Xullo ás 23:30 h: Concerto dos gañadores

TODOS OS CONCERTOS REALZARÁN-SE NO
“CAFÉ UF” R/PRACER 19 VIGO

CICLO DE CINE E CANCIÓN
ABRIL-MAIO
30 de abril: "THE COMMITMENTS". Alan Parker, 1991 (1h, 53min)
07 de maio: "WOODSTOCK"
14 de maio: "THE LAST WALTZ" THE BAND
21 de maio: "LOS CHICOS DEL CORO". Christophe Barratier, 2004 (95 min)
28 de maio: "BAILANDO EN LA OSCURIDAD". Lars Von Trier, 2000 (140 min)
XUÑO
04 de xuño: "HAIR". Milos Forman, 1979 (2h)
11 de xuño: "NO DIRECTION HOME". (Dylan según Scorsese). Martin Scorsese, 2005 (204m)
18 de xuño: "IMAGINE". Andrew Solt, 1988 (102 min)
25 de xuño: "LITTLE VOICE". Mark Herman, 1998 (96 min)
XULLO
02 de xullo: "BAGDAG RAP". Arturo Cisneros, 2004 (75 min)
09 de xullo: "PINK FLOID: THE WALL". Alan Parker, 1982 (95 min)
16 de xullo: "LATCHO DROM". Tony Gatlif, 1992
23 de xullo: "EN LA CUERDA FLOJA". James Mangold, 2005 (2h, 16 min)
30 de xullo: "ESTÁ VIVO, BIEN Y VIVE EN PARÍS". Dennis Heroux, 1975 (90 min)

CICLO: 36 FILMACIÓNS DE
CANTAUTORES XENIAIS
martes 2 de maio: JOSE AFONSO Portugal
mércores 3 de maio: CHICO BUARQUE Brasil
xoves 4 de maio: CAETANO VELOSO Brasil
martes 9 de maio: RITA LEE Brasil
mércores 10 de maio: GILBERTO GIL Brasil
xoves 11 de maio: CESÁREA ÉVORA Cabo Verde
martes 16 de maio: JACQUES BREL (I) Bélxica
mércores 17 de maio: JACQUES BREL (II) Bélxica
xoves 18 de maio: JACQUES BREL (III) Bélxica
martes 23 de maio: LEO FERRÉ Francia
mércores 24 de maio: LLUIS LLACH Cataluña
xoves 25 de maio: MIKEL URDANGARÍN Euskadi
martes 30 de maio: Homenaxe a WOODY GUTHRIE USA
mércores 31 de maio: BOB DYLAN (I) USA
xoves 1 de xuño: BOB DYLAN (II) USA
martes 6 de xuño: TOM WAITS USA
mércores 7 de xuño: THE YEAR OF THE HORSE (Neil Young) Canadá
xoves 8 de xuño: JONHY MICHEL USA
martes 13 de xuño: BRUCE SPRINGSTEEN USA
mércores 14 de xuño: BEN HARPER USA
xoves 15 de xuño: JANIS JOPLIN USA
martes 20 de xuño: LEONARD COHEN Canadá
mércores 21 de xuño: PAOLO CONTE (I) Italia
xoves 22 de xuño: PAOLO CONTE (II) Italia
martes 27 de xuño: PETER GABRIEL Inglaterra
mércores 28 de xuño: STING Inglaterra
xoves 29 de xuño: MARIANNE FAITHFULL Inglaterra
martes 4 de xullo: MANU CHAO
mércores 5 de xullo: CAMARÓN (I)
xoves 6 de xullo: CAMARÓN (II)
martes 11 de xullo: SEVILLA CITY
mércores 12 de xullo: SIVAN PERWER Kurdistán
xoves 13 de xullo: OM KALSOUM Exipto
martes 18 de xullo: YOUSSON N'DOUR Senegal
mércores 19 de xullo: SALIF KEITA Zaire
xoves 20 de xullo: BJORK Islandia

*todos os pases son ás 20,30 h. no “café uf” r/Pracer 19 Vigo

NOVO PRAZO DE INSCRIPCIÓN

2006-01-31T08:01:00.000-08:00

AMPLIA-SE O PRAZO DE INSCRIPCIÓN ATA O DIA 30 DE MARZO DO 2006.
O PREMIO FALLARA-SE EN XULLO DO 2006 (VER BASES) http://www.nodo50.org/utopiaforo/utopia-foro1.htm

PORQUE NO PEITO DOS DESAFINADOS TAMÉN LATE UN CORAZÓN

“A canción ten dous elementos, a estética, máis coñecida, e outra máis difícil, a ética. Se xuntamos ética e estética temos un bonito monstruo que acompaña as luitas dos pobos.”
Francisco Villa

“As cancións vannos tranformando , incluso nos van metendo en líos. Un abre un xornal, escribe algo indignado e logo remata o frente dunha manifestación. A canción é unha grande escola a que todos nos debemos.”
Sivio Rodríguez

Sempre se cantou, sen saber música, sen saber que existía a música, o pobo cantou. Nas segas e nas desfoliadas, nas labranzas e nas muiñeiras, mentres pescaba e mentres recolectaba, cando construia unha casa ou abría un camiño, cando nos asteleiros contruía barcos, ou cando nas cidades levantaba edificios. Cando amaba e cando luitaba, cando sufría e cando lecía, o pobo cantou. Sen saber o que é un compás, sen saber o que é a armonía, él cantou acompasado e ármonico, porque aquel son era a vida e esta sempre ten unha armonía aínda que sexa oculta. Viviu e morreu cunha canción nos beizos. Afinada ou desafinada esa canción conmoveu os corazóns. Cantoulle aos seus deuses e aos seus amores. Cantoulle aos seres queridos e aos seu dores. Cantoulle as súas patrias e aos soños que esas patrias resume. Camiño do cadalso, cantou. Camiño da liberdade, cantou. Nas cadeas e nas tabernas, nos templos e nos prostíbulos, nos túmulos e nos tálamos, sempre cantou.
Os reis e príncipes, os señores, os aristócratas, os burgueses, as xerarquías eclesiásticas, buscaron profesionais para que lles cantaran. Fixeron o que sempre fan os poderosos: mercar en vez de crear, pagar en vez de sentir, comerciar en vez de cantar. Dende Homero até Dylan en vez de entonar prefiriron mercar gaiolas con canarios dentro.
Pero o pobo seguiu a cantar, a viver e a cantar, a beber e a cantar, sempre a cantar.
Despois os mercaderes de todo cadricularon o tempo e o espazo todo foi diñeiro e o cantar tamén foi codificado, regulamentado, mercantilizado. O cantar quedou relegado aos “profesionais” e aos aspirantes a selo, aos escenarios. O pobo que cantaba foi convertido no pobo que escoitaba, o pobo que creaba cancións foi convertido no pobo que mercaba cancións, o pobo que se unía para cantar, foi convertido en masa de solitarios para encher concertos.
Voltar a ser humanos, aínda que sexa nun cativo símbolico número. Voltar a ser humanos que cantan, uns máis afinados outros menos, como sempre se fixo. Voltar a cantar todos, xuntos, muitos. Porlle música Á vida, a todo o que na vida pasa, como sempre se fixo. E Botar ao mar a todos os profesionais, a todos os que nos calaron para que os escoitemos a eles e os enriquezamos, a todos os que comercian con cualidades que a vida puxo neles e que precisan do noso embrutecemento para brilar máis. A os que usurparon o noso espazo, a nosa voz, para pecharse en estudos de grabación e lanzar productos que nós temos que mercar para que eles poidan contruir as súas mansións.
Á merda cos profesionais, cos artistas autonombrados, cos “creadores” de fume. Que nos deixen desafinar en paz e amizade, que vale mil veces máis unhas cancións malamente cantadas en boa compaña que todo ese río de fecales CDs no que tentan afogar.
CORO ZECA AFONSO DAS VOCES VULGARES - http://www.nodo50.org/utopiaforo/LETRAS%20CORO.htm

UTOPÍA-SON

2005-12-13T11:21:00.000-08:00

UTOPÍA-FORO CONVOCA O PRIMEIRO PREMIO DE CANCIÓN DE AUTOR
Pretendemos con este premio, dentro das nosas cativas posibilidades, apoiar e provocar a aparición de cancións e intérpretes que se aparten dos trillados e manidos camiños nos que se move iso que se debería chamar canción popular e que en realidade habería que chamar subproductos musicais comerciais.
Con esta intención UTOPÍA-FORO convoca un premio de 600 € Á mellor canción inédita en calquera estilo musical.
Desexamos que o esforzo que supón para nós organizar e conceder este premio teña unha contestación de creatividade que axude, no que poida, a devolverlle á música popular a riqueza, variedade e calidade que noutro tempo tivo, e que hoxe está abafada polos intereses de rentabilidade comercial que as multinacionais do disco conqueriron impor.
A música popular quizá sexa a arte máis degradada na actualidade. A industria discográfica, pendente única e exclusivamente dos beneficios, está a monopolizar un xigantesco mercado con cancións e intérpretes de usar e tirar. Como unha arma sonora de destrucción masiva destrúe a sensibilidade musical dun público cada vez máis alienado musicalmente ao que se lle dá cada vez máis basura para que cada vez esixa unha basura maior.
UTOPÍA-FORO pensa que é posible comezar desde abaixo unha batalla sen tregua contra todo aquilo que nos fai máis idiotas e polo tanto máis débiles, e polo tanto máis manipulables; en vez de facernos máis intelixentes, e polo tanto máis fortes, e polo tanto máis libres.
Alí onde os homes loitaron, amaron, sentiron houbo unha canción. Alí onde resitiron, onde tiveron que cantar xuntos para defenderse do medo e a barbarie, houbo unha canción. Alí onde se divertiron, bailaron e beberon, sempre houbo unha canción que lles fixo rir, que lles fixo ver as cousas que estaban no máis profundo do seu corazón. Cunha canción nos beizos pelexaron e venceron, manifestáronse e morreron, invocaron ao valor e lembraron aos seus, ás súas terras, aos seus soños, ás súas utopías.
Hoxe nese sitio só hai un inmenso barullo deseñados por executivos sen escrúpulos que pensan que canto máis axuden a embrutecer aos seus clientes máis fácil será quitarlles os cartos vendéndolle fume sonoro.
Para que renazan días nos que as palabras sobre as músicas volvan a dicir algo, a contarnos, a cantarnos, a musicar a vida.
UTOPÍA-FORO

UTOPIA SON - BASES

2005-10-11T08:06:00.000-07:00

UTOPIA SON

UTOPÍA SON
1ª MOSTRA DA CANCIÓN DE AUTOR

CONVOCANSE OS SEGUINTES PREMIOS:
1º premio para a canción máis votada. “CUNCA” (trofeo) máis 600 euros.
2º premio, “CUNCA” para a canción que quede en segundo lugar nas votacións.
3º premio, “CUNCA” para a canción que quede en terceiro lugar.

Tanto a letra como a música do tema presentado deberán ser orixinais e non ter sido grabadas anteriormente nun soporte comercial.
Valoraráse a calidade e o contenido das letras.

3. No caso de que o idioma elexido non sexa o galego deberá presentarse unha adaptación ao noso idioma.

Poderánse presentar un máximo de tres temas por concursante. Tamén poderase participar na mostra UTOPÍA SON fora de concurso, facéndoo observar nas inscripción.

A inscrición é gratuita e o prazo remata o día 30 de Marzo do 2006.

6. A inscripción pódese facer no correo utopiaforo@nodo50.org. ou no Café UF
(R/ do Pracer 19, Vigo).

Deberá adxuntarse o nome e apelidos, un número de teléfono de contacto e a letra (ou letras) da canción (ou cancións) coa que se concursa.

Cada concursante deberá facer un concerto duna duración mínima de vinte minutos no que presente sua obra, coa que participa, sendo o resto do concerto de temas orixinais ou non. A data de dito concerto será comunicada polos organizadores. Estos concertos servirán para facer unha selección previa.

Os nove seleccionados voltarán a actuar para elixir aos tres finalistas.

Os tres finalistas actuarán nun concerto final no que se elixirá o gañador e entregará-se-lles os premios.

Admitiránse cancións de todos os xéneros musicais, en calquer tipo de formación, incuída “a capela”. Os instrumentos non poderán estar amplificados.

Establecese o seguinte sistema de votación nas finais:
- 33% de votos serán emitidos polo CORO ZECA AFONSO DAS VOCES VULGARES,
- 33% de votos serán emitidos polo CAFÉ UF,
- 33% de votos emitidos polo PÚBLICO.

Os premios están subvencionados na súa totalidade e a partes iguais polo CORO ZECA AFONSO DAS VOCES VULGARES e o CAFÉ UF.